20 Nisan 2014 Pazar

ÜLKÜCÜ-TÜRK MİLLİYETÇİLİĞİ VE YAŞAM FELSEFESİ

Dava adamları, o davanın şartlarını ve gereklerini kendi kişiliklerinde yaşamazlarsa,o davayı bir adım ileri götüremezler.’’
Alparslan TÜRKEŞ
Kendini arayış evreniyle başlayan ergenlik çağındaki ‘’kimlik krizi’’ dönemleri belli davalar ve belli düşüncelere sadakat ile tanımlanmaktadır. Ve bu devir her sosyal aşamadan farklı özellikler edinilerek devam eder. Ta ki sadakat, bireyin ait olma hissi ve hayattaki amacını destekleyene kadar. Birçoğumuz ergenlik çağının ‘’kimlik krizi’’ dönemini baya bir zaman önce geride bıraktık. Belli düşüncelere olan sadakatimizi belirterek, her birimiz farklı kişisel özellikler edindik. Ait olma hissi ve hayattaki amacımızı belirleyen davalara verimli ya da verimsiz katkılarda bulunduk. Peki, belli düşüncelere olan sadakatimizde yaşam tarzımızın bulunduğumuz çizgiyle ne kadar iç içe olduğunu ya da yaşamımızı hangi tarza uydurduğumuzu hiç düşündük mü?
‘’Ülkücü- Türk milliyetçiliği yaşam tarzımız olmalıdır!’’. Bir dost meclisinde sarf edildi bu cümle ve bana kendi adıma bir öz eleştiri yapma fırsatı sundu. Düşününce davamız ve yaşam tarzımız arasındaki ince çizginin farkına varıp, bu yolda kendimizi ne kadar geliştirmemiz gerektiğini düşündüm. Kaçımız bu durumun farkında olup, kendi yaşam tarzını belirlemiştir acaba diyerek bu yazıyı kaleme aldım. Yaşam tarzı, kişinin inandıkları, önem verdikleri, alıştıkları, vazgeçemedikleri, kaçındıkları, savundukları ve uyguladığı eylemlerden oluşuyorsa; ben Ülkücü-Türk milliyetçiliği mefhumunu hayatımda nereye koymalıyım ya da hayatımda nereye koydum diye düşünmekten alamadım kendimi.
Birçoğumuz hayatın akışında ikinci ya da üçüncü plana ittik aslında Ülkücü-Türk milliyetçiliğini ve geri plan haline itilen bu durum hepimizin içinde reddettiği ve vicdanı çaba gösterdiği bir durumdur. Fakat hayatımızın kısa ya da uzun bir döneminde ‘’top 10’’ listemizin zirvesinde yer alan Ülkücü- Türk milliyetçiliği, zaman içinde nasıl olduğu anlaşılmadan listede gerilemeye başlamış ve zirvedeki yerini başka mefhumlara bırakmıştır. En büyük sorunumuz olan kavram kargaşasına yenik düşen Ülkücü-Türk milliyetçiliği, yaşam tarzı haline getirilmesi gerekirken, kimilerimiz için ütopik hayallerin peşinde koşan bir hevesten öteye geçememiştir. Amacımız, mükemmeliyeti  arttırmak mı keyfiyet peşinde olmak mı(?) o da tartışılır, fakat sıradanlaşıp, dik durmayı beceremeden, şahsiyet sahibi olamadan, iradesiz bir tavır ile Ülkücü-Türk milliyetçisi olamadığımız gibi, Ülkücü-Türk milliyetçiliğinin temellerinin sağlam atılmadığı ve oluşmamış kişiliğimizin üstüne, bu durum yaşam tarzımız olarak eklendiğinde ortaya çıkacak hezimet hepimizi üzecektir.
Boş insan yaşam tarzı sahibi olamaz. Yaşam tarzı, taklit etmekten çok insanın kendini yorumlamasıyla özdeştir. Kişilerin geçmiş dönemlerde neler yaptığından çok, ‘’Artık ben neler yapabilirim?’’ muhasebesine girmesidir. Belli dönemlerde yapılmış olanları taklit etmek hepimizin üzerinde eğreti durduğu gibi, bizleri eleştiri ve yeniliğe kapatmış, yeni fikirlerle beslenmemizi engellemiştir. Oysa ki, yaşam tarzı doğuştan insanların üzerine yapışmış  bir durum değildir. Daha öncede belirttiğim gibi, ergenlik çağında ‘’kimlik krizi’’ döneminde kişilerin seçtikleri yol neticesinde ortaya çıkan, sonradan edinilen, inandıklarını hayata döktükleri ve vazgeçemedikleri bir tutumdur. Yani zamanla üretilerek ortaya çıkar. Zamana yayılmadığı sürece de havada kalan, kalıplaşmış fikirlerin ışığında, kişinin sürekli birilerini taklit etmesiyle edinilen yaşam tarzından bir fayda görülemeyeceği gibi, çevredeki insanlara ve topluma bir fayda sağlanamaz.
Yaşam tarzında tutarlılığı sergilemek, ne üreteceğine, ne de ürettiklerini nasıl bir şekle koyacağına karar vermektir. Tutarsız bir yaşam tarzı, arkasında bir yığın fikri boşluk bırakarak ilerleyeceği gibi belli bir zaman zarfı neticesinde, havada kalan fikirlerden dolayı kişileri buhrana sokmaktadır. Yaşam tarzlarındaki bu tutarsızlıklardan doğan fikri boşlukları insanlar, kalıplaşmış fikirlerle doldurmak ihtiyacı duyarak, durumu daha da içinden çıkılmaz bir hale sokmaktadırlar. Kalıplaşmış fikirler, genellikle eleştiriye açık olmadığı ve bir mihenk taşı edasıyla sahiplenildiği için, bizleri ne ileriye taşımış ne de geri götürmüştür. Stabil bir tutum sergilememize neden olan fikirler, Ülkücü-Türk milliyetçilerinin kâbusu olmuştur.
Yaşam tarzı, sadece kılık kıyafetle edinilecek ya da kaybedilecek bir durum da değildir.  Bu durum, sadece fikirlerin evirilmesi ve meydana çıkan fikirlerin ise eleştiri ve yorum süzgecinden geçirilerek hayatın her alanında kullanılabilecek bir kimlik halini almasıyla muhtemeldir.
Oysa ki; Ülkücü-Türk milliyetçiliğini yaşam tarzı haline getirememiş, bu yapıyı bünyesinde sindirememiş bir çok büyüğümüz; 70’li ve 80’li yıllarda milliyetçiliğin ve ülkücülüğün çatısı altında yer alırken, şimdilerde kendilerini başka partilerin fikirlerine doğru yöneltmiş, yaşam tarzı haline gelmemiş davaların, boşlukta kalan fikirlerinin hezimetlerini gözler önüne sermişlerdir. Ancak kendini davasına adamış ve ne olursa olsun bu davadan şaşmayan, kişilere, kurumlara takılmadan, Ülkücü- Türk milliyetçiliğini bünyelerinde sindirmiş ve hayatlarının başköşesine yerleştirerek, bir abidevi şahsiyet örneği çizen büyüklerimizin olması da, yaşam tarzımızın davamızla nasıl yoğrulacağını bizlere birer temsil olarak göstermişlerdir.
Sonuç olarak; canlılarda, zekâ seviyesi arttıkça yeniye özlem ve kendini yenileme gücü artar. Çünkü zekâ, tek düze olmayı kabul etmez.  Büyük dava adamı Hüseyin Nihal ATSIZ’a göre; ‘’Türk milliyetçiliğinin özel adı Türkçülüktür. Her meslek erbabının kendi alanında en iyi olması Türkçülüğün yani Türk Milliyetçiliğinin birinci şartıdır.’’. Her birimiz eninde sonunda kendi gözlerimizle dünyaya bakarız. Ve bu dünya; bizim Ülkücü-Türk milliyetçiliğini yaşam tarzı haline getirmiş olduğumuz dünya ise; attığımız her adımda, yaptığımız her işte ve sahip olduğumuz her rütbede bir adım önde olduğumuzu göstermemiz gerektir.  Çünkü, vereceğimiz kararlar tutarlı, atacağımız adımlar emindir. Unutmayalım ki; bir milletin gerçek nüfusu ülkü sahibi, erdemli insanlarının sayısı kadardır!